کنارش ایستاده بود و بوی ادکلن تنباکوئی اش داشت دیوانه می کرد دختر را ، سعی کرد سرش را توی گوشی فرو کند تا اینقدر به عکس مرد در شیشه پنجره مترو چشمش نیوفتد . حواسش کامل پرت قد و بالا و کت شلوار سرمه ای

the violence causes silence , who we are mistaken!

نوشته بود بار روی دوششه ، این رو می نویسم برای اون هر صبح که با دویست کیلو سنگینی روی کولم از جابلند می شوم ، یک ژاکت بلند می اندازم روی دوشم و کورمال پاکت سیگارم را از روی میز می جورم و لخ لخ کنان

باز می کنم صفحه جدید را و خیره کمی تماشایش می کنم , حرف برای زدن ندارم و ذهنم درگیر باتلاق روزمرگیست . باز نگاهش می کنم و دست آخر می بندمش !به کجای دنیاست که یک ذهن تار عنکبوت بسته دو خط سیاسوله کند ی

شب اول برنامه :

اتاق تاریک است و ساعت حدود 4 صبح ، در تخت خواب با موهای پریشانی که در صورتش ریخته نشسته بود و با گردنی نیمه کج با چشمانی کشاد ولی بی روح و خاموش به مرد زل زد . مرد بی خبر از همه جا متوجه شد همسرش نشسته و چشمانش را باز کرد که چشمان بی روح زن زهره اش را ترکاند . فریادی کشید و اسمش را صدا زد و دختر دوباره به حال عادی برگشت و با لبخندی گفت : عزیزم خواب می دیدیم !

ادامه دارد ...

سر صبی عمه آدم براش آهنگ خدا خدای مستون بیژن مرتضوی رو بفرسته آخه ؟! عین کرم افتاده تو مغزم و داره می لوله ! بگذریم , همیشه از کمبود موزیک بیچاره بودم , اونقدر یه موزیک جدید رو گوش میدم تا حالم ازش

بی جنبه شدم , تو سریال درپیت آی فیلم مامان بزرگه گریه می کنه , گریه می کنم , خنچه عقد برای نوه ش میارن , نیشم باز میشه , مرده به زنش خیانت می کنه قلبم وا می ایسته , دخترشون پنهان کاری میکنه از استرس راه میرم تو خونه , مادره ریزه ریزه اشک میریزه منم هق هق گریه میکنم , آدم می کشن , غصه عالم میاد تو دلم از وحشیگری و دد منشی آدمیزاد , دیگه از فیلم ترسناک نگم , فقط یکی دیگه موند , با تمام سریالای طنزشون هم گریه میکنم و حرص می خورم .